INRI CRISTO x Spiritismo

Thursday, 31 July 2008 14:54

La eltira¯o sekvanta, elprenita el interreto, realisme portretas la “stumblan ŝtonon” de Spiritismo, la ‡efan obstaklon kiu malhelpas al la spiritistoj ekvidi la ŝokantan reala¯on pri INRI CRISTO.Kun surprizo oni konstatas kiamaniere la spiritista gvidanto (“lupo kun ŝafa pelto”), prenante sur sin la rolon de juisto kaj puŝpelante la logikon de la Evangelia sciigo pri la dua alveno de Kristo, decidas memkalkule ke la Filo de l’Homo ne povas reenkarnii, reveni karne kaj oste al la Tero. 

Revuo O Jovem Espírita Online

Eldonisto Ovande Furtado Jr.

Per tio supre elmetita, ias imperative klarigi al la seriozaj, koheraj, racionalaj intelekte honestaj spiritistoj, aß tiuj, kiuj sopiras por konscienca libereco: kial la spiritistaj gvidantoj, estante reenkarniistoj, neas INRI CRISTO-n, ne agnoskas la reenkarnion de la Filo de Dio, laß cinika sinteno de partieco?

Kiam la religiaj spiritistaj gvidantoj estas demandataj pri la reenkarnio de l’Verbo de Dio, kiu ‡i tie manifestiis antaß du mil jaroj kaj promesis ke li revenus, ili neŝaneme “laßtane eskapas” dirante ke Kristo, estante evoluinta spirito, ne plu bezonas reveni al la Tero en karna korpo, tio estas, ne plu bezonas reenkarnii, tamen li sin manifestos surtere – perkoincide per kelkaj mediumoj en la spiritistaj societoj – por penege transcendi sian mesaon kaj doni al ‡iu laß siaj faroj. Kaj tiele, ili malhelpas ke la spiritista anaro ekvidu la ‡eeston de l’DIA Verbo, kiu revenis al la Tero, kiel li estis promesinta per la dia, eterna kaj perfekta leo de reenkarnio, aß fizika renaskio. Oni ŝatu aß ne, oni kredu aß ne, INRI CRISTO estas la sama kiu estis krucumita antaß du mil jaroj; li estas la sama de hieraß, de hodiaß kaj de ‡iam.

Evidente, ni/oni agnoskas ke, en la okcidento, la sekvantoj de Allan Kardec preas la reenkarnion kiel malmultoj in faras. DIO, kiu “uste verkas e‡ per tordaj linioj”, ilin ŝargis per la misio diskonigi kaj popularigi la konon pri la fizika renaskio, antaße rizervita nur al strikta nombro da personoj en ezotera medio, ekde kiam la roma imperiestro Justiniano, sugestita de sia edzino Teodora (korteganino ke, danke al siaj fizikaj atributoj, fariis imperiestrino), in forigis de la kristana doktrino je la VI jarcento, konsistanta ‡i tiu fakto el la Analoj de la Historio de la Homaro. Tamen la leo de reenkarnio, malgraß ‡iuj malicaj romaj vo‡oj kiuj provis in senkreditigi, malverigi, falsigi, malglorigi, transcendis ‡i tiun krudan historian eraron kaj eterniis en la nevidebla kaj neforviŝebla memoro de la vivanta naturo, manifestiante de tempo al tempo per la klarmensa saeco de elstaraj pensuloj, kiuj senmortiis en la Historio, tia kia Giordano Bruno, bruligita vivanta en la flamoj de la fama‡a satana Inkvizicio ‡ar li provis elmontri la veron pri la reenkarnio siaepoke. Krome, la eterna kaj perfekta dia leo de l’reenkarnio, aß fizika renaskio, estas la plej vivega esprimo de la leo de ago kaj reago, kaßzo kaj efiko, aß leo de l’reveno unu el la bazaj leoj de l’naturo kaj de la vivo, kiu regas e‡ la movadon de la astroj en la universo; sekve, i estas la sola kaj nerefutebla respondo logika, racionala, kohera por la senso de l’vivo kaj de l’ekzistado, kono tia parte ‡eestanta en la spiritisma doktrino.

Tiamaniere, konsiderante ke la reenkarnio ne estas simple iu kredo apartenanta je ia religio sed jes nediskunigita elemento de la propra vivo kaj de la procezo de evoluado de la homaj estuloj (tutegale estu ili kredantoj aß nekredantoj je tiu ‡i principo), oni ne povas atribui spiritan altecon al kiu ajn sen tio, ke li/ ŝi estu reenkarniinta plurfoje kaj travivinta tra nenombreblaj provoj kiaj faloj kaj ascendoj, frakasoj kaj venkoj, dum longa procezo de purigado kaj perfektio de l’animo. La ‡eesto mem de Kristo antaß du mil jaroj por ela‡eti la pekojn de l’homaro sciigas la eston de karma debeto kaj sennombraj antaßaj enkarnioj, tiel estante se oni rezonados laß la valoroj de l’kohereco, de l’justeco kaj de l’dia perfekteco, libera el kiaj ajn dogmismo kaj religia fanatikismo. Estante INRI CRISTO la sama, kiu diris antaß du mil jaroj: “Mi estas la vojo, la vero kaj la vivo; neniu venas al PATRO krom laß mi” (Johano ‡.14 p.6) kaj sekve, estante li nia ligilo kun la Kreinto, (li) estas unu sola kapabla por al ni ebligi la plej klaran kaj puran komprenon: ‡ar esti estinta li, la primitiva homo, Adamo, Unuenaskito de DIO, tiu kiu iniciatis la homaron tra la vojo de l’peko, post esti pasinta tra pluraj enkarnioj, tiaj kiaj Noa, Abrahamo, Moseo, Davido, ktp, esti plenuminta sian ciklon de spirita purio, (li) revenis antaß du mil jaroj por ela‡eti la pekojn kiujn la homaro faradis is tiam laß sia konsento por ii kapabla reveni, ‡ifoje sen debeto ‡e la dia leo. Kaj evidentas, ke la nova etapo de sia misio sur la Tero nur eblius per sia natura reenkarnio; tiel kiel antaß du mil jaroj, nuntempe li ankaß devis preni sian fizikan korpon el la enventra¯o de iu virino kaj intime koni la ‡agrenojn, la sortovicojn de la ripro‡o, konsekvence de la maljusta¯oj de la nuntempa socio, ‡ar kontraße li havus nek saecon nek aßtoritatecon por plenumi sian malfacilan mision jui la homaron kaj favorigi la plifirmigon de la Regno de DIO sur la Tero, rekondukante la homajn estulojn al la luma vojo (Mateo ‡.13.p.36 is 43, ‡.16.p.27 kaj ‡.25.p.31 is 46, Johano ‡.10.p.16 kaj 17, ktp.). Kaj ‡ar li mem diris al dis‡iplo Johano, ke je la Jua tago siaj haroj estus blankaj kiel nekoloro, bezonatas la pasado de l’tempo sur la Tero, e‡ pro tio ke neniu naskias kun blanka haro.

Se la reenkarnio ‡eestas en la kerno de Spiritismo, nature kaj logike estus ke almenaß la spiritistaj gvidantoj agnoskus la revenon de Kristo, reprezentanto de l’SINJORO de l’leo, per la reenkarnio. Tamen, kiam alvenas la pruva horo kaj ili estas demanditaj pri tiu afero, (ili) trompas, mensogas, uzas vortludojn, fuas el la temo kvazaß sapumita fiŝo, ias nervozaj kaj uzas evitemaj argumentojn. Kial ili insiste mankias malfirme motivante ke Kristo estas tiel evoluinta spirito, tiel altgrada ke (li) ne bezonas plu reenkarnii? Nu, se evoluinta spirito ne plu reenkarnias, kion Kristo venis fari ‡i tie en la Tero antaß du mil jaroj je karno kaj osto kaj kial li promesis ke (li) revenus? Kaj kiel (li) estus refoje ripro‡ita de l’homaro kiel li mem antaßvidis antaß esti krucumita se (li) ne reenkarnius, se (li) ne intime konus siajn samtempulojn, precipe tiujn kiuj diras sin liaj reprezentantoj kaj lin neas? (En la Evangelio de Luka ‡.17 p.22 is 30 estas tekste skribite: “Dua alveno de Jezuo: Venos tagoj, kiam vi deziros vidi unu el la tagoj de la Filo de Homo, kaj vi ne vidos. Kaj ili diros al vi: Jen tie! Jen ‡i tie! Ne foriru, nek sekvu; ‡ar kiel la fulmo, kiam i fulmas el unu sub‡iela flanko, lumas is alia sub‡iela flanko, tiel estos la Filo de Homo en sia tago. Sed unue li devas multe suferi, kaj esti malŝatata de ‡i tiu generacio. Kaj kiel estis en la tagoj de Noa, tiel estos en la tagoj de la Filo de Homo. Oni manis, trinkis, edziis, edziniis, is la tago, kiam Noa eniris en la arkeon, kaj venis la diluvo kaj pereigis ‡iujn... Tiel same estos en tiu tago, kiam la Filo de Homo malkaŝios”). Laß la vidpunkto de Spiritismo, estus e‡ ridinde kredi ke Kristo revenus kun lumoj ‡irkaß la korpo, flugante tra la ‡ielo (kaj ege strebante por ne fali pro la gravita leo)! Sufi‡as kontempli la ‡ielon dumnokte kiam aviadilo pasas elĵetante siajn lumojn de unu flanko de l’‡ielo is alia. †u estus tiel malfacile agnoski ke, je sia glora tago, Kristo venos jes super la nuboj en aviadilo? Krome, kiel eblus al Kristo esti ripro‡ita okaze de sia reveno se li ne havus karnan envolvajôn? Kaj kiel ebligus al li jui la homaron se (li) ne estus vivinta inter la pekuloj por ilin kompreni kaj instrui ilin vivi? Kristo plue diris al siaj dis‡iploj dum la lasta noktomano: “Sed mi diras al vi: De nun mi ne plu trinkos el ‡i tiu frukto de la vinberarbo, is tiu tago, kiam mi trinkos in novan kun vi en la regno de mia Patro” (Mateo ‡.26 p.29). †ar evidentas, ke spirito sen fizika korpo ne trinkas vinon, sekve nur eblus al li in retrinki reenkarniinta, fizike renaskiinta. †ar la spiritisma doktrino agnoskas, ke Kristo mem instruis la reenkarnion, kaj atentigas por tio, ke kelkaj pecoj de l’Evangeloj nur ias kompreneblaj per la reenkarnio, aß fizika renaskio, sekve li estas la sola kiu neniam povus eviti ‡i tiun principon, e‡ pro tio, kion li diris al la dis‡iploj: “Ne juu, ke mi venis por abolicii la leon kaj la profetojn; mi ne venis por ilin abolicii, sed por ilin plenumigi” (Mateo ‡.5 p.17). Se la perfekta kaj eterna leo de reenkarnio apartenas al la kunteksto de la DIA leo, tutklare ke li devus esti la unua in plenumi, kontraße (li) estus nelogika pri siaj propraj vortoj.

Estas literaraj verkoj en la kunteksto de Spiritismo, kiuj mencias la duan alvenon de l’Mesio. Laß tiuj tekstoj (pli uste en la ‡apitro XVII de la libro “ La Genezo ”, de Allan Kardec), samtempe ke oni atribuas laßvortan senson al kelkaj pecoj de l’Evangelioj, la spiritistaj ekzegezistoj atribuas relativan valoron al tiuj, kiujn ili ne kapablas aß ne sukcesas klarigi, laßmotive ke ili sin vidigas kontraßaj. Kiel akcepti nediskuteble tian dubsencan sintenon? †ar la Evangelioj estis verkitaj pli ol tridek jaroj post la krucumo de la dis‡iploj (kiuj ne estis sanktuloj sed homaj pekaj estuloj eraremaj kaj troemaj), kiamaniere ni certios ‡u ili fidele esprimís la vortojn diritajn de Kristo kaj la okaza¯oj? La unusola, kiu kapablas certigi pri ‡io kion li diris, plenigi la mankojn de l’nediritoj kaj reustigi tion, kio cedis laßtempe kaj pro homa misinterpretado estas la Kristo mem . Se la aßtoroj de spiritismaj verkoj konsentas pri la neceso interpreti la vortojn de Kristo diritaj, kiel ili volas atribui absolutan valoron pri lia mencio veni super la ‡ielaj nuboj? Per ‡i deklaro, ni rediras ankoraßfoje, INRI CRISTO vere klarigas nun al ni, ke li aludis pri kio sia PATRO estis lin montranta pri sia glora tago, kiam li trakuros la tutan mondon super la nuboj en aviadilo, inenia invento ne imagebla al la homaj mensoj tiuepoke, tamen nature antaßvidebla de la superega DIA konscienco, la sama kiu, uste en la jarcento de la reenkarnio de sia Filo, inspiri la cerbon de l’sciencistoj por konstrui tiajn belegajn flugantajn maŝinojn.

Agante ‡imaniere rilate al INRI CRISTO, la spiritistaj gvidantoj sin mem karakterizigas kaj sin mem titoligas kiel “la lupoj kun ŝafina felo”, kiuj estus manifestontaj (“Gardu vin el la falsaj profetoj, kiuj venas al vi kun ŝafinaj vestoj sed interne estas rabemaj lupoj” – Mateo ‡.7 p.15). Tiu speco de lupo ne multe diferencas el la kravatulitaj lupoj, kiuj hurlas ‡e stratanguloj kaj en la elektronikaj fariseaj temploj: “Haleluja, la sango de Jesuo estas pova” por ‡antai la dekona¯on de la mizera salajro de la laboristo kaj instrui la blindecon de l’fanatikismo en iliaj koroj. La diferenco estas, ke la spiritistaj gvidantoj, ‡ar (ili) instruas la valoran doktrinon pri reenkarnio postlasita de INRI CRISTO antaß du mil jaroj, kaj uzadas, kiel malmultaj, de ia klera esprimmaniero kaj preskaß ‡iam kohera por ilustri siajn diskursojn; (ili) emas montrii multe pli ruzaj pri la arto trudi al la neprudentaj subtilan velurecan kolbridon. Eblas tiele oni kompreni kial antaß du mil jaroj INRI CRISTO diris rilate al la fino de l’tempoj: “Gardu vin, ke neniu vin forlogu, ‡ar multaj falsaj Kristoj kaj falsaj profetoj venos en mia nomo (Jesuo), (ili) faros miraklojn kaj forlogos multajn, e‡ la elektitojn se tio eblus” (Mateo ‡.24 p.8 is 24). Oni devas mediti pri la signifo de tiuj vortoj: la ruzeco kaj la persvada povo de la falsaj profetoj estus tiel subtila, trompema kaj pereiga ke forprenus la popolamasojn, la plejmulton de l’popolo, kion ne malfacilas konstati nuntage. Aliflanke, evidentas, ke malmultegaj estus reale pretigitaj por ne lasi sin trompi kaj rekoni la veran inter la sennombraj falsaj. Jen kial li diris: “Vi pretiu por ricevi min... mi venos al vi kvazaß ŝtelisto, kaj vi ne scios, je kiu horo mi venos al vi” (Apokalipso ‡.3 p.3). Krome, dum la falsaj kristoj kaj falsaj profetoj venis en lia malnova nomo (Jesuo), INRI CRISTO venis kun nova nomo, la nomo kiun li pagis per sia sango sur kruco, oficiale agnoskita de la teraj autoritatoj (“La venkanto... kaj mi skribos sur li la nomon de mia DIO... kaj mian novan nomon” – Apokalipso ‡.3 p.12). I.N.R.I., INRI estas la nomo, kiun Pilato skribigis super lia kapo kiam li agoniis sur la kruco, kiam oni kra‡is sur lian vizaon, kiam oni lin humiligis, kiam plenumiis la Sanktaj Skriboj. INRI estas la nomo, kiu kostis la prezon de l’sango (“Pilato skribis titolon kaj in surmetis sur la krucon. Estis tiel skribite: Jesuo Nazareta, Reo de l’Judoj (Jesus Nazarenus Rex Iudaeorum). Diris tamen al Pilato la pontifikoj de l’Judoj: Ne skribu “Reo de l’Judoj”, sed tion kion li diris: “Mi estas Reo de l’Judoj”. Respondis Pilato: Tion, kion mi skribis, mi skribis” – Johano ‡.19 p.19 is 22). Krom esti reveninta kun nova nomo, INRI CRISTO revenis en nomo de sia PATRO, SINJORO kaj DIO. Oni devas starigi racionalajn kriteriojn por diferencigi la falson el la vero: DIO neniam konfuzigus la popolon permesante, ke la vizao, la fizika aspekto, la sprimmaniero, la autoritateco, la supera saeco, la instruoj, la esti-kaj vest-maniero, la eksklusivaj misteroj de sia Filo estus atributoj de falsa profeto. Sole tiuj, kiuj superstaras la sindetenan baron de l’malfido kaj de l’nekredemo, kiuj malsupreniras el la muro kaj kuraias persone koni INRI CRISTO-n kaj treege esplori lian historion, povas kontempli la plenumon de sia promeso kaj konstati, ke DIO ne forgesis la homojn, kaj la animojn, kiuj daßre petegas por la brilego de la dia justeco. INRI CRISTO estas la liberigisto; (li) revenis al ‡i tiu mondo por liberigi siajn filojn el la jugo de l’falsaj religiuloj, de l’katenoj de l’idolkulto, de l’fantazio kaj de l’mensogo. Se la diritaj “reprezentantoj de Cristo” agnoskos, ke INRI CRISTO estas la Mesio, (ili) scias ke neeviteble perdos la bridojn de l’kolbrido altrudita al la kristana popolo.

Kiam INRI CRISTO nomiis Jesuo, kvankam jam iinta evoluinta spirito, antaß fasti en la dezerto kaj komenci sian publikan funkcion, (li) devis provi la pekojn de l’mondo por kompreni la malfortecojn, la sortovicojn de siaj gefiloj tiuepokaj, kiel profetis Jesaja (“Tial la Sinjoro mem donos al vi signon: jen virgulino gravediis, kaj ŝi naskos filon, kaj ŝi donos al li la nomon Emanuel. Buteron kaj mielon li manos, is li povoscios forpuŝi malbonon kaj elekti bonon” – Libro de Jesaja ‡.7 p.14). Evidente, “mani buteron kaj mielon” signifas sperti la pekojn de l’mondo (‡ar la mielo estas dol‡a kaj la butero en la malnovaj tradukoj aperas kiel kazeigita lakto, kiu estas acida), sekve, koni la dol‡an kaj la acidan por scipovi diferencigi inter la bono kaj la malbono. Kontraße, la Filo de homo ne estus postulinta esti baptita de Johano Baptista (Mateo ‡.3 p.14 kaj 15). Endas mediti: se nur post la bapto descendis sur lin la Sankta Spirito (Mateo ‡.3 p.16), tiel estis ‡ar antaße li estis restanta en ŝlimo de la makuloj de l’mondo. Ankaß, se li estus ia Kristo pura kaj naiva, (li) ne havus aßtoritaton por kontesti tiujn, kiuj deziregis ŝtonvundi Marian Madalenan: li scias, ke ‡iuj viroj, senescepte, estis pekuloj pro tio, ‡ar (li) estis kunvivinta, nelibervole, kiel ili meze de ili.

Estas almenaß kurioze rimarki ke, ‡iu lupo kun ŝafina pelto “vendas la fiŝon” kiu lin donas plej da profito kaj ne enmiksias en la interesoj de la profesikolegoj: iuj fidele kredas je la fizika ascendo de Cristo al la ‡ielo kaj konvinke esperas vidi lin descendanta el la ‡ielo karne kaj oste (evidente nuda, frostiita, asfiksiita kaj malsatega, ‡ar la romaj soldatoj dispartigis liajn vestojn, la temperaturo en la sidera spaco limtuŝas absolutan nulon, t.e. 273°C negativaj, krom tio, la konsidero pri la neekzisto de oksigeno kaj nutra¯o por subteni iun organismon); aliaj nur agnoskas lian ‡eeston nure spirita sur la Tero, e‡ pro tio, ‡ar alimaniere estus neakceptebla lian viziton en la spiritistaj societoj (plurfoje, oni diru preterpase, (li) estus enkorpianta, samtempe (?), en pluraj spiritistaj societoj distrovitaj tra la tuta mondo, karakterizante tio ian naivan manieron de spirita dispecio); kaj laste, kiel escepto al la regulo, ekzistas iuj sendependaj esoteruloj kaj intelekte honestaj liber-pensuloj (kiuj “pro koincideco” ne ricevas utilon koste de aliulaj kredoj kaj, konsekvence, (ili) ne sentas kontraßataj antaß la ‡eesto de la subiganta vero), kiuj ne nur agnoskas kiel ankaß esperas la fizikan renaskion de Kristo por penege kompletigi lian mision al li destinita detempe de la pratempoj por la komencio de ‡i tiu Nova Erao. Fine, inter la tri supre proponataj elektoj, per kiu maniero Kristo estus revenanta? Kiu estas la plej kohera, racionala kaj logika elekto por plenigi ‡i tiun mankon? Aß ‡u DIO estus kreinta pli ol unu Kriston por kontentigi la guston de ‡iu klientaro? – ekpenso tia konfuzigus la especialecon de la vorto “Kristo”, kies traduko el la greka signifas “la animita”, je singularo.

Ankaß diris li: “Pri multaj aferoj mi devas ankoraß diri al vi, sed vi ne povas ilin nun kompreni. Kiam venos tamen, la Spirito de vero, li vin gvidos laß la vojo de l’plena vero, ‡ar (li) ne parolos pri si mem, sed kion ajn li aßdos, tion li parolos; kaj li vin anoncos al vi venontajn aferojn. Li gloros min ‡ar (li) ricevos el miaj kaj al vi anoncos. †io ajn, kion la PATRO havas estas mia. Tial, mi diris, ke li ricevos el miaj kaj anoncos al vi. Mallongan tempon, kaj vi ne rigardas min; kaj denove malongan tempon, kaj vi min vidos; ‡ar mi foriras al la PATRO” (Johano ‡.16 p.7 is 16). Kiam INRI CRISTO promesis ke baldaß (li) revenus, ne difinis iun specifan daton ‡ar en la kosma regiono, en eterneco, la tempo ne gravas; iom da tempo por DIO povas daßri jarcentojn ‡i tie en la Tero. Tiuepoke estis malfacile tutklarigi al liaj sekvantoj kaj aßdantoj, ke li revenus nur post preskaß du miljaroj pere de la dia kaj eterna leo de l’reenkarnio. Estis necese ke pasus la teran tempon e‡ pro tio, por ke estus havigitaj la necesaj cirkonstancoj por lia reveno. Kiam nun la loantoj de l’Tero demandas al INRI CRISTO, kial (li) vestias per tuniko kaj mantelo, kial (li) uzas simplajn ledajn sandalojn, kial (li) aperas ‡e publiko kun dorna krono, li ilin klarigas, ke (li) revenis kiel estis promesinta, ricevante refoje de sia PATRO ‡iujn atributojn kiuj estis al li esence propraj antaß (li) esti krucumita, e‡ pro tio je la okuloj de l’PLEJALTULO, la homaj konvenecoj kaj preferoj ne intervenas en la sublima vestmaniero de sia Filo. La obeado al la ordono de l’PLEJALTULO donis al INRI CRISTO sennombrafoje la enecon trovii ‡e la nekompreno, la fanatikismo, la dibo‡a mieno kaj malŝato de la nekleruloj, ne inteligentuloj, kiuj lin fingromontras kaj senpripense juas, neniam antaße estante kun li diskutintaj. Jen liaj vortoj de averto al la neprudentaj: “Mi agnoskas vian rajton pensi kaj diri kion ajn vi volos, kondi‡e ke vi respektu ‡e mi la rajton kaj devon klarigi, kiun mi estas. Mi ne elektis esti Kristo, (mi) ne povas vin devigi scii, ke tia mi estas, sed tio ne ŝanas mian realaĵon. †u vi pensas esti facile, obeante je mia PATRO, tiel vestita iradi, dum la nekleruloj mokas min? Kvankam la maliculoj kondamnis Galileon, la Tero daßre gravitas ‡irkaß la suno. La suno brilas kaj, e‡ se ‡iuj dubus, i ne ‡esus esti suno. Tiel ankaß, kvankam la plejmulto de la teranoj ne kredu, ke mi estas Cristo, (mi) daßras estante la saman, kiun oni krucumis. Ne eblas al mi malfermi la kapon de l’malsaulo per mansegilo kaj enmeti en in bileteton dirante: “Vekiu, neklerulo, vigliu! Mi estas INRI CRISTO, la Filo de homo”. Nur la demono, Herodo enkorpiinta de la demono petis kaj postulis miraklojn. La maliculo diris dum mi fastis antaß du mil jaroj: “Se vi estas la Filo de DIO, ŝanigu tiujn ŝtonojn je pano”, je kio mi lin respondis: “Nek nur per pano vivas la homo”. Vere, vere mi vin diras: Mi bezonas pruvi nenion al neniu, ‡ar ‡io tio evidentas, sendevigas pruvon. Vi mem ja bezonas pruvi tion, ke vi estas dignaj je mia PATRO, Superega Kreinto, sola Estulo nekreita, sole eterna, sola Estulo digna je adorado kaj respektego, sola SINJORO de l’Universo. Benataj estu la okuloj min vidantaj, kaj vidas, kiun mi estas. Benataj estu la oreloj min aßdantaj kaj min rekonantaj per mia vo‡o. Feli‡aj estu vi, vi min aßskultantaj, ‡ar mi nur parolas al vi tion, kion mi aßdas de mia PATRO, kiu min resendis al ‡i tiu mondo. La paco estu kun vi ‡iuj, miaj gefiloj”.

Estas necese atentigi, ke la plejmulto de la spiritistoj, tiel kiel la plejmulto de la katolikoj, estas bonintencaj personoj. La problemo estas ‡e la gvidantoj, “lupoj kun ŝafina pelto”, kiuj manipulas kaj kolbridas la ŝafinojn ilin transformante je manovra amaso. Evidente, ili insiste neas la reenkarnion de l’Verbo de DIO INRI CRISTO, tiel kiel oni faris antaß du mil jaroj: “Sed ve al vi, hipokrituloj! Car vi ŝlosas la regnon de la ‡ielo kontraß la homoj; ‡ar vi mem ne eniras, nek lasas al la enirantoj eniri” (Mateo ‡.23 p.13). INRI CRISTO daßrigas neflekseble sian marŝadon cele plenumi sian mision sur la Tero, konsciante ke, ‡e la fino de sia malaproba stadio, (li) kontemplos defilon de “lupoj kun ŝafina pelto”, mastroj de eklezioj kaj de institucioj pseudo-religiaj, salajroceluloj de l’fido, kiuj je la tago de l’SINJORO, venos al li diri: “Sinjoro, Sinjoro, ‡u ni ne profetis en via nomo, kaj en via nomo elpelis demonojn, kaj en via nomo faris multajn potencaĵojn? Kaj tiam mi konfesos al ili: “Mi neniam konis vin; foriu de mi, vi farantoj de maljusteco” (Mateo ‡.7 p.22 kaj 23).

Vere estas, ke la diritaj reprezentantoj de Kristo pensis, ke li neniam revenus, neniam reenkarnius, kaj tial ili estas devigataj, ‡iumaniere, nei lian ‡eeston karne kaj oste sur la Tero, lin kalumnii kaj lin flankenlasi, ‡efe pro la tro altega profito haviigita al si per lia iama nomo (Jesuo) kaj pro la malfacileco trovi okupon kaj honeste vivi en la hodiaßaj tagoj, kiam multobliis la maljustaĵo kaj senkuraiis la kredemo de multoj. †u eblos al tiuj, kiuj uzas la nomon de Kristo (kiel ekzemple Divaldo Franco) daßre vendi siajn sebecajn anakronismajn libra‡ojn? Tiel kiel en la politika areo la korupto kaj la ŝtelo subtenataj de la leo oftecas kaj neniu rezignas la vastajn personajn avantaojn nome de l’honesteco kaj justeco (tiuj, kiuj kuraas “remi kontraß la satana tajdo” estas malamikigitaj, diferencigitaj, kaj e‡ malaperigitaj), same en la religia areo ‡iu vendas sian “Jesuon” laß la mona konveneco, la lakeoj ŝangas hipokritajn ridetojn kaj estas kunagantoj kun la aliulaj senhontaĵoj kaj friponaĵoj. Kiam iu katoliko demandas al iu pastra‡o, evangeliisto demandas al la “pastoro” aß spiritista demandas al la ‡efo, mentoro aß mediumo de spiritista societo se INRI CRISTO estas la Mesio kiu revenis, estus la samo ke viktimo demandus al ŝtelistoj ‡u li estas malhonesta! Evidentas ke la trompŝtelisto ne iros konfesi, ke li estas fripono kaj tiuj, kiuj praktikas la religian ŝteladon nome de Kristo neniam konfesos, ke ili ŝteladis kaj mensogadis (e‡ pro tio, ili ne volas esti enkadrigitaj en la artikolo 171 de la Brazila Punkodo, kiu tekstas: “Havigi al si aß alia, nelican avantaon kun aliula malprofito erarigante aß tenante iun ‡e eraro (...) Puno: 1 is 3 jaroj de mallibereco kaj monpuno”). Forgesante kion la propra INRI CRISTO diris, kiam li nomiis Jesuo (“Ne juu por ne esti juata, ‡ar tiel same per kio vi juos ankaß vi estos juataj” – Mateo ‡.7 p.1), ili nevarie respondas al la nesingardaj: “Ne, Kristo estas tie en la ‡ielo, Kristo ne plu revenos ‡i tien sur la Teron! Kristo enkorpias en la spiritista societo! Jesuo estas en via koro! Tiu INRI CRISTO estas frenezulo, iu trompisto, li estas la anticristo! ...” Kaj tiel (ili) revivigas, restarigas la bedaßrindan vidaĵon de blasfemoj kaj kalumnioj, kiujn oni ĵetis kontraß la Filo de DIO antaß du mil jaroj (“Tiel same ankaß la ‡efpastroj, mokante kun la skribistoj kaj la pliauloj, diris: Aliajn li savis; sin mem li ne povas savi. Li ja estas Reo de Izrael, li nun deiru de la kruco, kaj ni kredos al li. Li apogis sin al DIO; Tiu savu lin, se Li amas lin; ‡ar li diris: Mi estas la Filo de Dio” – Mateo ‡.27 p.42 kaj 43 /”Kaj ili komencis akuzi lin, dirante: Ni trovis ‡i tiun viron erariganta nian nacion, kaj malpermesanta pagi tributon al Cezaro, kaj diranta, ke li mem estas Kristo, reo” – Luko ‡.23 p.2 /”Kaj la trian fojon li diris al ili: Kial? kian malbonon faris ‡i tiu? Mi trovis en li nenion indan je morto; … Sed ili insistis per grandaj krioj, postulante krucumi lin” – Luko ‡.23 p.22 k.23 /”Kaj fariis multe da murmurado inter la homamasoj pri li. Unuj diris: Li estas bonulo; aliaj diris: Ne, sed li erarigas la amason.” – Johano ‡.7 p.12 / “Mi scias, ke vi estas idaro de Abraham; sed vi celas mortigi min, ‡ar mia vorto ne progresas en vi”. Johano ‡.8 p.37 /”La Judoj respondis kaj diris al li: †u ne prave ni diras, ke vi estas Samariano kaj havas demonon?” Johano ‡.8 p.48/”Kiam do la ‡efpastro kaj oficistoj lin vidis, ili kriis: Krucumu, krucumu lin. Pilato diris al ili: Mem prenu lin kaj krucumu lin, ‡ar mi trovas en li nenian kulpon. La Judoj respondis al li: Ni havas leon, kaj laß tiu leo li devas morti tial, ke li pretendis esti Filo de DIO”. – Johano ‡.19 p.6 k.7). La homaj estuloj de firma kaj forta karaktero bezonas demandi neniun pri aferoj de konscienco; ili mem faras sian juon. †i tiuj venas rekte demandi INRI CRISTO-n kaj ne lasas sin influi, sin iluzii de la salajruloj de l’fido, kiuj tenas la popolon trompita, uzurpita pro la spirita blindeco, orfo de la lumo kaj dia protekto.

La fortega neceseco estigita pro la malsato, pro la malfeli‡oj, pro la mondaj konfliktoj kaj, precipe pro la forlaso de la ‡ielaj estularoj, premos la DIA-n popolon krii por la ‡eesto de INRI CRISTO cele aßdi lian vo‡on de espero. Kiam alvenos la horo, neeviteble la nigra kurteno de l’bojkoto disrompios, la PLEJALTULO forigos la vizierojn kaj INRI CRISTO estos vidata de ‡iuj en monda televidaro (“Kaj lin vidos ‡iu okulo” – Apokalipso ‡.1 p.7) kaj (li) trakuros la tutan mondon super la nuboj evidente en aeroplano (“Jen li venas kun la nuboj” – Apokalipso ‡.1 p.7) por ela‡eti siajn gefilojn, heredintojn de la DIA regno el ‡iuj anguloj de la tera dimensio; kaj tiele (li) ebligos la ojegon de l’homoj de pura koro, de tiuj simplaj, humilaj, justaj, de l’amantoj de l’vero, de l’esperantoj kaj servantoj la justecon. Aderexi Schmidt

Asesorino pri Komunikado

14/02/06

Esperantigis Filozofisto, el VR E-Klubo

Volta Redonda, RJ, Brazil(i)o.